Bezpieczny makijaż permanentny

Bezpieczeństwo makijaż

Pamiętaj o własnym bezpieczeństwie. Jeśli zdecydujesz się na trwałe zmiany na twarzy, koniecznie zadbaj o pewność, że osoba, która ma tego dokonać, posiada certyfikat, a ponadto sprawdź czy ten salon posiada pozytywną opinię. Najlepiej popytaj znajomych lub poczytaj fora internetowe.

Zagrożenia. Aby uniknąć zakażeń wirusami zwróć uwagę na środki higieny jakie zapewnia Ci specjalistka. Spytaj ją o dezynfekcję sprzętu, pamiętaj również o dezynfekcji twojej oraz o jałowych rękawiczkach, które powinna założyć kosmetyczka.

Jeśli barwnik zostaje umieszczony zbyt głęboko, mogą pozostać blizny po igle. Jeżeli zabieg naruszy skórę właściwą i wda się infekcja, również mogą wystąpić ślady. Prawidłowe wprowadzenie pigmentu jest całkowicie bezpieczne. Aby uniknąć nierównomiernego rozłożenia barwnika powinno się przeprowadzać zabieg w dwóch turach. Strupki, które pojawią się po pierwszym podejściu, muszą samoczynnie zniknąć, a wtedy przekonasz się, czy makijaż wygląda tak, jak powinien. Po dwóch tygodniach powinnaś udać się na korektę do tego samego salonu – powinna być uwzględniona w cenie za całość. Jeśli coś się nie uda, zawsze można dokonać poprawek. Kosmetyczka powinna mieć w zanadrzu barwnik w kolorze skóry, którym ewentualnie „zamaluje” niedoskonałości swojej pracy.

Makijaż permanentny wcale nie jest wieczny. W związku z tym, że skóra się łuszczy, barwnik z czasem blednie. Wtedy możesz wykonać korektę, która kosztuje o połowę mniej, niż pierwszy zabieg. Oczywiście nie uwalnia Cię to od wykonania reszty makijażu – pozostaje tusz do rzęs, podkład, puder i dobrze pokryć usta, nawet wypełnione pigmentem, błyszczykiem lub bezbarwną pomadką dla ochrony. Nie łudź się, że permanentne elementy będą wyjątkowo wyraźne – to delikatne kreski i stonowane kolory. Możesz wybrać je sama lub zdać się na gust i doświadczenie kosmetyczki.

Jak każda ingerencja w organizm – makijaż permanentny wywołuje określoną reakcję. Występuje opuchlizna miejsc nakłuwanych igłą. Teoretycznie, szybko znika, jednak czytając fora internetowe, nie jestem tego taka pewna. Jednak jeśli jesteś zdecydowana, to te drobne przeszkody nie powinny Cię zniechęcić.

„Rainbow make-up”

Lato trwa. Pogoda dopisuje ale jeśli nawet czasem jest pochmurno to nic, taki dzień możemy pozytywnie naładować np. tęczowym makijażem ! Powieka wygląda wtedy, radośnie, wesoło, rzuca się w oczy i pozytywnie nastraja nie tylko nas ale i ludzi w naszym otoczeniu, którzy zwrócili uwagę na taki makijaż.

Tęcza jest czym pięknym i zachwycającym dlaczego by więc nie inspirować się nią również w sztuce makijażu ?!

Zobaczcie jak możecie wykonać taki makijaż.

 

1. Nakładamy podkład.
2. Nakładamy puder rozświetlający
3. Na powieki i na dolną część oka nakładamy pudrową kredkę i rozprowadzamy ją palcem po całej dolnej i górnej powiece. Kredka ma za zadanie wzmocnić kolory makijażu. Stanowi podkład.
4. Rozpoczynamy właściwy makijaż oka. Kolor zielony kładziemy w wewnętrznym kąciku oka. Obok nakładamy kolor zielony nieco jaśniejszy. Kolejno kolor zółty na środkową część ruchomej powieki. Następnie kolor bardziej intensywny – kolor żółty. Następnie nakładamy pomarańcz jaśniejszy i ciemniejszy. Następnie kolej na róż, którym wyjeżdżamy nieco poza załamanie.
5. Dolna powiekę od zewnętrznej strony malujemy niebieskim, po środku mieszamy dwa kolory, jaśniejsze odcienie niebieskiego i morskiego i w kąciku oka odcień zółtego.
6. Na koniec niebieską linię delikatnie poprawiamy cieniem czarnym aby niewiele ją przyciemnić.
7. Kolorem fioletowym wykańczamy zewnętrzną część oka.
8. Dolna powiekę podkreślamy czarna kredką.
9. Na górnej powiece rysujemy kreskę neonowym niebieskim.
10. Kredka zieloną poprawiamy kreskę w kąciku oka.
11.Tuszujemy rzęsy.

Kolagen naturalny – dobry na wszystko

Kolagen jest to główne białko tkanki łącznej. Występuje między innymi w skórze, ścięgnach, wątrobie, kościach, rogówce oka. Niestety z biegiem czasu jest go coraz mniej w naszym organizmie, co skutkuje powstawaniem zmarszczek,przebarwień, obniżeniem nawilżenia i jędrności skóry.
Nie tylko proces starzenia się jest głównym powodem obniżenia zawartości kolagenu w organizmie człowieka, ale również nadmierna aktywność fizyczna oraz choroba zwyrodnieniowa stawów czyli tzw. choroba autoagresyjna. Niedobór kolagenu w tych przypadkach wiąże się ze znacznymi dysfunkcjami aparatu ruchu.

Kolagen naturalny pozyskuje się ze skór ryb morskich i słodkowodnych. Można go kupić w postaci żelu lub w kapsułkach do doustnego stosowania.

Efekty stosowania kolagenu:

– spłycenie oraz zapobieganie pojawiania się nowych zmarszczek
– redukcja przebarwień
– poprawa nawilżenia skóry
– ujędrnienie skóry
– wyciszenie „gry naczyniowej”
– przyspieszenie gojenia się ran
– redukcja blizn
– zwalczenie cellulitu
– regeneracja paznokci oraz włosów
– usunięcie rozstępów
– poprawa wiązania wody w skórze
– leczenie paradontozy
– i wiele innych …

Jak stosować:

Pielęgnacja włosów – po umyciu włosów szamponem nanieść niewielka ilość kolagenu na mokre włosy oraz skórę głowy. Aby osiągnąć jak najlepsze efekty nie należy spłukiwać kolagenu z włosów.
Po wmasowaniu kolagenu we włosy oraz skórę głowy można jak zawsze wysuszyć je suszarką lub pozostawić do wyschnięcia.

Pielęgnacja paznokci – nanieść na wilgotną skórę oraz paznokcie niewielka ilość kolagenu oraz wmasować aż do całkowitego wchłonięcia, następnie wmasować krem
nawilżający oraz nanieść oliwkę na skórki. Aby uzyskać jak najlepszy i najszybszy efekt należy przed nałożeniem kolagenu wykonać peeling dłoni.

Pielęgnacja skóry twarzy – po dokładnym oczyszczeniu skóry twarzy szyi oraz dekoltu nanieść niewielka ilość kolagenu na wilgotną skórę oraz wmasować, aż preparat całkowicie się wchłonie.
Na koniec nanieść krem do twarzy. Najlepiej gdy taki krem będzie zawierał w swoim składzie kolagen. Przed nałożeniem kolagenu można wykonać peeling twarzy, odpowiednio dobrany do rodzaju skóry.

Pielęgnacja ciała – nanieść kolagen na wilgotną skórę ciała oraz wmasować, aż do całkowitego wchłonięcia, następnie nałożyć balsam do ciała lub oliwkę. Dobrze, aby taki zabieg poprzedzić peelingiem gruboziarnistym do ciała.

„Odchudzanie” za pomocą skalpela… część III

Wykonując liposukcję brzucha należy zastanowić się czy korzystne będzie wprowadzenie kaniul z nad pępka. W wielu przypadkach umożliwia to całkowite odessanie tłuszczu okołopępkowego. Można również dzięki takiemu wejściu przemieścić kaniulę powyżej linii pośrodkowej i wytworzyć atrakcyjne dla wielu pacjentów niewielkie zagłębienie.
Podczas liposukcji brzucha powinno wykonywać się równocześnie okolice nadbrzusza z okolicami podbrzusza, nawet jeśli przed operacją okolice nadbrzusza zadowalają pacjenta. Zalecenie to stosuje się głównie ze względu na efekty pooperacyjne. Po operacji tylko podbrzusza pacjent może stwierdzić że nadbrzusze jest nieproporcjonalne względem podbrzusza.
Stosuje się również wygładzanie granic z sąsiadującym tłuszczem, który nie jest poddawany zabiegowi. Doskonałym przykładem są otłuszczone boki brzucha. Jeśli nie zastosuje się wyrównania brzegów i zastosuje się jedynie liposukcję brzucha, może dać to nienaturalny efekt końcowy. Gładkość powierzchni lekarz stwierdza dzięki obserwacji powłok u pacjenta spionizowanego lub dzięki uchwyceniu skóry pomiędzy kciuk i palec wskazujący.
Odessany materiał zawiera przede wszystkim podskórny tłuszcz, niewielkie ilości krwi, oraz resztki znieczulenia. W przypadku odsysania miejsc takich jak: nadbrzusze i okolice rączek miłości u mężczyzn powoduje zwiększonej ilości krwi w odessanych tkankach. Dzieje się tak za sprawą większej zawartości tkanki włóknistej w tym obszarze. Odessany materiał gromadzi się w jednorazowych zbiornikach, które w trakcie zabiegu są wymieniane w zależności od potrzeb. Po zakończonej liposukcji wykonuje się opis i pomiar treści zawartej w zbiornikach, oraz wykonuje się zdjęcia które dołącza się do dokumentacji operacyjnej. Pomiarowi podlega zarówno frakcja płynna jak i również ilość czystego tłuszczu.

Po wykonanej operacji pacjent pozostaje w szpitalu 24 godziny, następnie może zostać wypisany do domu. Od razu po zabiegu pacjent ubierany jest w strój uciskowy, który nosi przez kilka miesięcy po operacji, z możliwością jego ściągania tylko podczas mycia. Przez pierwszych kilka dób pacjenta zaopatrzony jest w silne leki przeciwbólowe. Na pierwszą kontrolę powinien zgłosić się po upływie tygodnia a następnie miesiąca. Kolejne wizyty kontrolne odbywają się co 3 miesiące. Lekarz w trakcie tych wizyt powinien fotografować obszary poddane liposukcji dla porównania wyników leczenia.
Najczęstszymi skutkami ubocznymi po wykonaniu liposukcji są negatywne reakcje na leki przeciwbólowe i antybiotyki stosowane w celu zminimalizowania ryzyka wdania się infekcji. Objawia się to nudnościami, oraz skórnych reakcji np. świądu. Wówczas zalecane jest przerwanie zażywania tych leków i stosuje się ich zamienniki.
W okresie 4 dni po wykonanym zabiegu można stwierdzić wdani się zakażenia, które objawia się nasilonym miejscowym bólem wokół rany, zwiększoną ciepłota ciała w tych okolicach, obrzękiem, rumieniem. Wówczas wykonuje się posiew materiału pozyskiwanego z rany. Leczenie polega na przyjmowaniu antybiotyków.
Ewentualnie nierówności powierzchni ciała, oraz jego asymetria powinny być oceniane po upływie od 6 do 12 miesięcy. Po tym okresie można ewentualnie wykonać korektę operacji przez ponowna liposukcję lub dzięki przeszczepowi własnej tkanki tłuszczowej.

Co najczęściej uczula w kosmetykach?

Najbardziej wrażliwa jest skóra twarzy, a szczególnie okolice oczu. Do newralgicznych miejsc należą też przedramiona pachy i pachwiny. Najmniej wrażliwe są dłonie. Na ogół ludzie młodzi i kobiety maja bardziej wrażliwa skórę niż mężczyźni i osoby starsze.

 

W kosmetyce mogą uczulać:

– dodatki zapachowe
– kwas salicylowy, siarka, fenol, alkohol etylowy
– kwasy owocowe (AHA)
– miód i jego pochodne
– wazelina
– parafina
– olejki eteryczne
– sztuczne barwniki
– żywice poliestrowe i nitroceluloza
– aminiak

Czerwone wino na zdrowie !

Kilka lat temu, w popularnej telewizyjnej audycji pewien doktor Serge Renaud ogłosił, iż wydaje się, że czerwone wino jest najskuteczniejszym środkiem, który zapobiega chorobie wieńcowej. Efektem tych słów był 40 % wzrost sprzedaży czerwonego wina w Ameryce. W ciągu następnych lat naukowcy badali to ciekawe zjawisko i jak się okazało, duńscy badacze ogłosili, iż osoby pijące regularnie wino są w 60 % mniej podatne na zawał serca i udar mózgu, jak również w 50 % na różne inne schorzenia.

 

We Włoszech czy na południu Francji pije się mało ilości wina, głównie do posiłku. Włosi czy Francuzi jadają też duże ilości owoców i warzyw oraz nie mają zwyczaju podjadania między posiłkami. Niestety w wielu innych krajach wino pije się w dużych ilościach, głównie w celach odurzających. Wino zawiera wiele cennych związków chemicznych – przeciwutleniaczy – które zmniejszają lepkość krwi. Lecz jednorazowe wypicie dużej ilości wina ma całkowicie odwrotny efekt. Więc ważne jest by pić wino, ale w ograniczonych ilościach.

W czerwonym winie jest o wiele więcej antyoksydantów niż w białym. Związki te zwalczają wolne rodniku, przez które nasz organizm się starzeje. Wino jest bogate również w potas, wapń i magnez. Pewien gatunek wina – Medoc – dostarcza dobrze przyswajane żelazo, aminokwasy, rozpuszczalny błonnik oraz kwasy- winowy, jabłkowy.

 

Flawonoidy, które znajdują się w czerwonym winie przeciwdziałają utlenianiu się złego cholesterolu LDL, a więc chronią przed miażdżycą i zakrzepami. Czerwone wino jest też rewelacyjne w leczeniu nadciśnienia tętniczego, służy tez poprawie pracy układu pokarmowego.

Śmiało więc możemy sięgać po wino do posiłków, ale pamiętając o tym, że co za dużo, to nie zdrowo!

„Odchudzanie” za pomocą skalpela…. część II

CD….

Sześć tygodni przed zabiegiem zostają zlecone badania d wykonania, obejmujące: morfologię krwi z rozmazem, płytki krwi, panel metaboliczny, badania krzepnięcia krwi. Dodatkowo można zlecić badania na zapalenie wątroby i HIV. Od 7 do 14 dni przed zabiegiem powinno odstawić się leki przeciwzapalne np. aspirynę, oraz leki sterydowe.
W dzień zabiegu wykonuje się oznaczenie obszarów ciała poddawanych zabiegowi. Na sali operacyjnej pacjent zostaje myty środkami zawierającymi chloroheksydynę, a punkty dstępu zostają znieczulone 1% lidokainą z adrenaliną (stężenie 1:100 000). Następnie wykonywane są nacięcia o średnicy 2 mm za pomocą sztancy do biopsji w celu uzyskania dostępu do przestrzeni podskórnej. Przez te nacięcia wprowadzana zostaje kaniula infiltracyjna, przez którą zostaje podany roztwór znieczulający. Nastrzykiwanie to wykonuje się bardzo powoli około 1ml na minutę, jeśli tolerancja pacjenta jest wysoka można przyśpieszyć tempo. Proces ten przebiega warstwowo zarówno do obszaru powierzchownego jak i obszaru głębszego. Osoba wykonująca nastrzykiwanie trzyma dłoń delikatnie nad obszarem infiltracji, dzięki temu wyczuwa obrzęk tkanek i powstające napięcie. Proces ten kończy się w momencie zużycia środka lub gdy stwierdza się twardy obrzęk w tkance. Po wprowadzeniu środka znieczulającego skóra przybiera lekko pomarańczowy kolor. Ilość podawanego środka znieczulającego obliczana jest na podstawie wagi ciała pacjenta. Maksymalna dawka lidokainy jest 55mg/kg ciała.
Do zabiegu liposukcji w obrębie tułowia wykorzystuje się kaniule agresywne lub o trzech otworach które maja średnice 3,5,4 milimetry, a ich długość wynosi 10-25cm. Zazwyczaj kaniule wykorzystywane do zabiegu liposukcji wprowadzane zostają w wykonane wcześniej otwory przez które wprowadzany był środek znieczulający. W razie potrzeby można wykonać dodatkowe nacięcia. Kaniule agresywne zazwyczaj stosowane są w obszarach gdzie zlokalizowana jest większa ilość tkanki włóknistej np. nadbrzusze lub wspomniane już „rączki miłości”.
Istnieje również metoda, która wykorzystuje kaniule wibracyjne. Zmniejszają one wysiłek lekarza, a pacjentowi dają przyjemne doznania. Kaniule oscylacyjne drgają z szybkością 5000 na minutę. Rączka oscylacyjna zaopatrzona jest w kaniule z 2 otworami o średnicy 2mm. Metoda ta może być wykorzystywana na całym obszarze tułowia.
W przypadku opracowywania delikatnych obszarów ciała np. takich jak pępek, wykorzystuje się mikrokaniule. Są one bardzo wąskie i mają wiele otworów co pozwala na precyzyjne odessanie tkanki tłuszczowej. Materiał pobrany za pomocą tych kaniul jest praktycznie pozbawiony krwi.
Każda z Kaniul podpięta jest do rączki która łączy się z pompą ssącą wytwarzającą ciśnienie około 1 atmosfery. Chirurg wykonujący zabieg jedną rękę kładzie na obszar poddawany liposukcji drugą trzyma kaniule, która przeprowadzana jest tam i z powrotem w obrębie tkanki podskórnej. Ręka położona na obszarze poddawanym liposukcji ma za zadanie ocenić dany obszar ciała, oraz położenie czubka kaniuli. Dzięki temu można zapowiedz uszkodzeniu struktur głębszych. W momencie wysuwania kaniuli do początku tunelu zmienia się jej kont nachylenia w taki sposób by stworzyć kolejny tunel dostępu nieco oddalony od pierwotnego. W obrębie każdego tunelu wykonuje się mniej więcej 10 do 12 ruchów tam i z powrotem. Podczas tworzenia nowych tuneli należy kierować się zasadą ich krzyżowania. Jeśli jest to możliwe najchętniej stosuje się sposób trójkątny. Wówczas tunele tworzone są z 3 punktów wejścia i nakładają się na siebie. Tunele w pierwszej kolejności tworzy się w warstwach głębokich a następnie przechodzi się do warstw powierzchownych. Przeprowadzając zabieg w obszarze brzucha wykorzystuje się technikę krzyżową, podczas której kaniule wprowadzane są od boku i od dołu. Lekarz wykonujący zabieg musi się upewnić że liposukcja wykonywana jest w obszarze powierzchownego tłuszczu oraz głębokiego tkanki podskórnej.
CDN.

Choroba stóp i paznokci – grzybica…

Grzybica stóp i paznokci to choroba, która dotyka coraz większą część populacji.Zarazić się nią można wszędzie na basenach, w akademikach, internatach, siłowniach, publicznych toaletach, nie dbając o higienę, chodząc boso oraz nosząc źle dobrane obuwie. Obuwie wykonane ze sztucznych materiałów, nie przepuszcza powietrza i powoduje nadmierną potliwość stóp. Wilgoć i ciepło to idealne warunki dla rozwoju grzybicy, która uważana jest już za chorobę społeczną. Dlatego ważne jest, by od razu zacząć działać!
Jeśli zauważymy jej objawy koniecznie musimy się zgłosić do specjalisty by rozpocząć leczenie, nie narażając na ryzyko zakażenia się innych osób.

Objawy:
– zaczerwienienie skóry
– pieczenie stóp
– swędzenie stóp
– nadmierna potliwość stóp
– pękanie naskórka
– łuszczenie naskórka
– brzydki zapach stóp

Objawy te zaczynają się pojawiać w przestrzeniach międzypalcowych zaczynając od najmniejszego palca w kierunku palucha.
Najważniejsza jest szybka reakcja, w początkowym stadium wystarczy zastosowanie odpowiednich preparatów przeciwgrzybiczych. Nieleczenie grzybicy między palcowej powoduje jej rozprzestrzenienie na paznokcie stóp. Stopień zaawansowany bardzo utrudnia życie codzienne, nie tylko pod względem estetycznym stóp ale również przy innych czynnościach np. przy chodzeniu może sprawiać ból. Leczenie jest trudne i czasochłonne.

„Odchudzanie” za pomocą skalpela… część I

Bardzo często pacjentami interesującymi się liposukcją są osoby które, są bardzo otyłe, oporne na zastosowanie diety i wprowadzenie wysiłku fizycznego do codziennych czynności. Tymczasem odpowiednim pacjentem jest osobą z doskonałym stanem zdrowia, ma należna lub bliską należnej wagę ciała. Podskórne nagromadzenie tkanki tłuszczowe zlokalizowane jest tylko w niektórych obszarach ciała co prowadzi do jego dysproporcji. U takiego pacjenta liposukcja jest tylko jednym z elementów korygujących sylwetkę. Podstawą w dążeniu do doskonałości dla takiego pacjenta powinna być odpowiednio zbilansowana dieta i wysiłek fizyczny.

Aby pacjent był zadowolony z efektów zabiegu lekarz musi rzetelnie ocenić oczekiwania pacjenta i poinformować go o ograniczeniach liposukcji. Idealnym przykładem pacjenta który osiągnie oczekiwany efekt jest osoba o idealnej wadze ciała, lub z nadwagą od 5 do 12 kg. Ważne jest również odpowiednie napięcie skóry, która po zabiegu musi się właściwie obkurczyć.
Liposukcja pleców najczęściej wykonywana jest u kobiet, które mając niewielka nadwagę posiadają nadmiary tkanki tłuszczowej w środkowej części pleców. W tym miejscu tworzą się uwypuklenia pomiędzy mięśniem trójgłowym ramienia a boczną powierzchnią klatki piersiowej. Dla kobiet mało estetyczny jest fakt że nadmiar tkanki tłuszczowej w tych okolicach wychodzi poza pasek biustonosza od górnej i dolnej jego strony. Obszary te są wyjątkowo podatne na liposukcję.
Zarówno kobiety jak i mężczyźni bardzo chętnie chcą wykonywać liposukcję brzucha. Aby było możliwe jej wykonanie należy przeprowadzić test czy tkanka tłuszczowa umiejscowiona jest w przedziale podskórnym nie zaś wewnątrz jamy brzusznej. Tłuszcz, który umiejscowiony jest w jamie brzusznej nie jest możliwy do przeprowadzenia zabiegu liposukcji, jest to tzw. „brzuch piwny”. Wiele mężczyzn ma otłuszczony brzuch w formie opony, zgromadzony na wysokości podbrzusza biegnący w boczne stron tworząc tzw. rączki miłości. Takie otłuszczenie idealnie nadaje się do przeprowadzenia liposukcji. Patrząc na model idealnej sylwetki męskiej możemy dostrzec że kształt tułowia przypomina nam trójkąt, dlatego też odkładanie się tłuszczu w tzw. „rączki miłości” załamuje pożądany wygląd. Liposukcji tych obszarów powinni poddać się mężczyźni którzy stosują diety i ćwiczenia i pomimo tego nie mogą osiągnąć pożądanego kształtu sylwetki.

Kobiety chcące przeprowadzić ten zabieg w okolicach brzucha ma nadmiar tłuszczu zlokalizowany w dolnej części brzucha.
Pacjenci którzy mają mało elastyczną skórę, lub grubą tkankę podskórną mogą nie wykazywać właściwego obkurczania się skory. W takich przypadkach konieczne jest wykonanie klasycznej plastyki brzucha wraz z przesunięciem pępka ku górze.
Przed podjęciem decyzji o operacji bardzo ważny jest kontakt z lekarzem i przeprowadzenie potrzebnych konsultacji. Podczas tych konsultacji lekarz analizuje i bada pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem całego obszaru ciała poddawanemu liposukcji. Wówczas należy zwrócić również uwagę na blizny, ewentualną asymetrie ciała, wgłębienia skóry, istniejący cellulit lub jego brak. Podczas takiej konsultacji wykonywane zostają zdjęcia obszarów poddawanych zabiegowi, które zostają udokumentowane w karcie pacjenta. Po operacji dla porównania efektów zabiegu wykonuje się ponownie zdjęcia tych obszarów.

Makijaż w wakacyjne dni

Letni makijaż powinien być lekki a jednocześnie utrzymać się przez cały dzień. Co zrobić aby nie spłynął podkład oraz cienie na powiekach podczas wakacyjnych szaleństw?

 

Przede wszystkim powinnyśmy wybierać podkłady z filtrem SPF minimum 15 a nawet wskazane jest aby był większy,które z łatwością możemy znaleźć między innymi w aptekach.Najlepsze są podkłady o lekkich kremowych konsystencjach,unikajmy podkładów kryjących,gdyż mamy piękna opaloną buzię,więc nie warto tego przykrywać.Zamiast podkładów można stosować nawilżające kremy tonujące,zawierają niewielkie ilości pigmentu który wyrównuje koloryt skóry i ją matuje.
Oczywiście możemy wcale nie używać podkładów,gdy mamy pięknie opalona twarz,wystarczy wtedy brązer lub puder rozświetlający. Zanim wyjdziemy z domu warto pomyśleć o chusteczkach matujących lub sztyfcie matującym,które z łatwością zmieścimy do torebek:)

Przejdźmy więc do cieni na powiekach. Najlepsze będą mineralne,sypkie lub o konsystencji żelowej,aby nam się nie „skluszczyły” na powiekach.Możemy używać przeróżnych kolorów,zależy to tylko od naszej fantazji:) Na usta najlepszy będzie błyszczyk. Maskara może być ta którą używamy na co dzień,lub wodoodporna.
Nie przesadzajmy z ilością pudrów,podkładów i cieni przecież najważniejsze jest to aby w upalne wakacyjne dni wyglądać naturalnie pięknie:)